Naast mijn konijnen heb ik nog een hobby en dat is het kweken van dahlia's.
don't worry bee happy
Om te beginnen een overzicht van een gedeelte van de dahlia
tuin zo deze was in 2004:
Dit is een foto van begin augustus. Alles komt een beetje in bloei. Let
goed op de bloemen want deze worden allemaal op ''1" gezet dit houdt in dat
er op elke steel maar 1 bloem komt te staan. Vandaar dat alles er erg ordelijk
uit ziet al zeg ik het zelf. Volgend jaar komt hier een volledige beschrijving
van de werkzaamheden met foto's. Ook zal ik een soort dagboek bij houden zodat
de trouwe lezers op de hoogte blijven. Het voordeel van een grotere omvang van
dahlia's is dat je ook eens een bosje voor thuis hebt:
Bosje bloemen (daar kun je mee thuis komen)
Op de onderstaande foto ben ik zelf druk in de weer met de Dahlia's. Het is hier rond 1
augustus en ik ben de eerste dahlia's aan het snijden. Deze vind ik zelf
bijzonder mooi. Ik had in 2004 ongeveer 130 soorten. Van kleine dahlia, om een
biedemeiertje te maken tot dahlia's van ongeveer 1,5 meter hoog. Een groot deel
van mijn dahlia's heb ik gekregen van mijn leermeester in de dahlia's Luuk. Luuk
stond mij, zeker op het moment dat ik het grootschaliger aan ging pakken, altijd met raad en daad
(via de mail) bij. Door zijn enthousiasme ben ook ik mogelijk verslaafd geraakt aan de dahlia's.
Let op de flitsende pet.
Onderhoud:
Vandaag maar eens naar het land geweest en de spuit ter hand
genomen. De planten hebben momenteel de beginverschijnselen van luis en wantsen.
Ik spuit daarvoor met Admire, vrij duur spul maar het werkt uitstekend. 1 potje
kost 8,50 euro, maar daar kun je dan ook 50 liter mee verspuiten. Ik
heb vandaag zo'n 3 liter verspoten op mijn 400 dahlia's, dus ik doe er nog al
een poosje mee als je weet dat ik om de 5 weken dien te spuiten. En daar doe ik
dan ook bovendien nog eens mijn andere tuin mee. Hieronder een "aktie"
foto terwijl ik de spuit hanteer.
Het spuiten van de dahlia's is helaas heel hard nodig
tegen
"oorwurmen", luizen en wantsen. Ik moet het zelf
helaas doen want, de kaboutertjes doen het niet.
Een overzicht van het dahlialand per 22 september 2004.
De laatste "bloeiende" foto's van het jaar 2004: Nu
nog alles in de bloei op 8 oktober 2004:
En dan denk je dat je alles hebt gehad en dan komt
dit.........
In het begin van de week, 23 augustus 2004, had ik het al wat gezien en je weet
niet wat het is. Je wacht nog eens een paar dagen, en dan is het vrijdagavond en
dan zie je, wanneer je de planten wat uit elkaar haalt dit:
Je hoopt er niet op maar je weet het bijna zeker, meeldauw en je denkt was ik er in het begin van de week
maar ingesprongen. Ik mail nog naar Luuk, mijn leermeester in de dahlia's en hij
schrijft eigenlijk iets waarvan je hoopt dat hij het niet schrijft:
Hallo Frans,
Dit noemen ze op zijn Hollands gezegd gewoon een flinke
aantasting van meeldauw/valse meeldauw. Dergelijke
aantastingen komen meestal later in het seizoen voor als de planten
ondervoed en kwetsbaar raken. Veelal komt de aantasting
vanaf andere soorten planten die al eerder meeldauw met
zich droegen. Bekende snelle dragers zijn zonnebloem - ja
Luuk die had ik-, kalebas, pompoen, komkommer, lathyrus,
erwten, capucijners, peulen en dat soort planten. Ook
onkruiden willen de ziekte al snel hebben en van daaruit de Dahlia's besmetten.
Ruim meeldauwdragers liefst zo snel mogelijk op en houdt
de Dahliaplanten zo ruim en luchtig mogelijk dat voorkomt
vaak de aantasting. Voorkomen is vaak beter dan genezen. Je
kunt de planten desnoods met Eupareen e.d.. bespuiten. Je
kunt ook de aangetast delen wegsnijden en zo hopen op betere tijden. Vanuit
de kale takken groeien dan vaak weer nieuwe gezonde bloemtakken. (Te)
Veel regen en koude is vaak ook een oorzaak van een aantasting. De
meststoffen (stikstof) spoelen dan vaak geheel uit de grond, zodat de planten
ook al door beschadiging aan het wortelgestel (rotting) een ernstige verstoring
in de voedingshuishouding krijgen. Enfin er zijn vele
mogelijkheden van de aantasting zoals je ziet.
Luuk. (meestal schrijft ie; " tuut maar weer",
volgens mij was hij ook een beetje deprie voor mij). 10-9-2004. Inmiddels
een week verder.
Hans Peter Lindhout uit Noordwijk, een bekende
dahlia kweker, schrijft:
Naar aanleiding van de toegezonden foto's: aan de onderkant
van het blad zit een witachtige massa. Dit zal wellicht de vervelende 'valse meeldauw' zijn.
Dit is te bestrijden met 'Baycor Flow' Áan de bovenkant kan wellicht echte
meeldauw zich bevinden. Ook hier geldt 'Baycor Flow' gebruiken. Doe bij de
spuitmengsel wel een paar druppeltjes dreft zo iets want dan vloeit het beter
uit. Dat afwasmiddel gebruik ik ook op mijn koolsoorten als een soortuitvloeier.
Doe je dat niet dan rollen de druppels er zo maar af.
Zo ik heb weer 2 antwoorden en u hebt er misschien ook iets
aan . Ik kan in elk geval 2 kanten op, wellicht ook de goede.
De meeldauw is volgens mij een eind onder controle. Je krijgt
het er natuurlijk niet uit, maar het heeft zich ook niet uitgebreid. Het jonge
blad staat er weer mooi voor. Hier het "bewijs". Half september:
inderdaad ik had gelijk, het is er zelfs helemaal uit. Gelukkig, zo zie je maar
op tijd er voor zorgen dat je er bij bent.
Dahlia's pluizen
Als je mooie lange dahlia's wil hebben en dan ook nog zo dat
je één bloem op een steel wil hebben dan moet je ze tijdig
"pluizen". Wat dit
inhoudt dat zal ik aan de hand van de foto hier boven en de drieluik hieronder, proberen duidelijk te maken.
In het midden zie je een dahliatak. onderaan zien we het vierde bladpaar, in de
oksel van dat vierde bladpaar zien we aan beide zijden een tak tevoorschijn
komen. Deze "dieven" moeten er uitgehaald worden. Dat doe je door de
dief naar beneden te drukken. Als het goed is dan breekt deze af, blijft hij aan
1 kant nog vastzitten dan doe je de zelfde handeling nog een keer maar dan de
andere kant op. Hoe jonger het takje hoe minder wonden je hebt, sommige mensen -
zeker inzenders voor tentoonstellingen "peuren" deze jonge blaadjes er
met een houtje uit de oksel van de plant, ze zijn dan nog niet groter dan 1 of 2
mm. Dit herhalen we bij de derde en het tweede bladpaar ook nog een keer. Bij
het eerste bladpaar zien we naast de bladeren ook nog 3 bloemknopjes zitten.
Hiervan moeten de buitenste 2 er ook van af. In dit geval had ik een
stengel over van70 cm met 1 bloem erop. Je kunt natuurlijk ook 1 bladpaar minder
doen. Dit houdt dan in dat de zijtaken die je dan extra laat staan ook bloemdragende takken worden. Na 2 of drie
weken begint het hele dieven voor deze tak weer opnieuw. Onthou een ding goed,
hoe hoger je dieft hoe hoger je planten worden, ik heb op dit moment - 5
september- al planten van meer dan een meter hoogte staan. Bij dergelijke
planten dien je wel voor goede stormbescherming te zorgen. Hierover schreef ik
al meer op deze pagina.
Het mooie drieluik voorbeeld van het toppen haalde ik op de site van Susan in
Canada. Een mooi uitgewerkt drieluik. Hier is duidelijk te zien wat we met
"toppen" bedoelen.
Op het eerste plaatje kun je duidelijk zien wat
we met "toppen" bedoelen. Het tweede plaatje geeft een voorbeeld van
hoe we de "dieven" er uit halen en op het derde plaatje kun je zien wat
ik hier boven bedoel met het weg halen van de zijknoppen. Als je deze weg haalt dan krijg je prachtige, lange op 1 steel staande bloemen.
Slakkenbestrijding in de dahlia's etc.
Ik kom wel eens in mijn tuin en dan zijn de slakken me weer
eens te vlug af geweest. Vooral in een regenachtige periode, wanneer je niet zo
vaak in de tuin komt dan zijn de slakken je te vlug af, en dan komt het
wel eens voor dat de dahlia's maar ook o.a. de hosta’s of andere planten al
half zijn verdwenen. Dat is veel mensen wel eens zijn overkomen. Daarom
onderstaand aantal mogelijkheden om de slakken 1 stap voor te blijven, of
proberen er vanaf te komen.
Een van de oorzaken is, ik schreef het al dat we in ons landje te maken hebben
met een het vochtige klimaat waar slakken zich prima in thuis voelen,
Onderstaand een paar manieren om er vanaf proberen te komen.
Biertruck
Hoe werkt dit. Je pakt een leeg bakje van b.v. boter of
toetjes in de tuin ingraven tot de rand op grondhoogte is. Deze bakjes half
vullen met bier. Mijn grootvader zou zeggen niet al het bier erin gooien want
anders heb je zelf niks meer.
De slakken kruipen het bier toe, en vallen over de rand het bakje met bier en
gaan dood. Na een paar dagen de bakjes wel verversen en de slakken weggooien.
Het voordeel is: het is goedkoop en gemakkelijk. Alleen de
slakken gaan dood, en niet de andere slakken eters en het is milieu vriendelijk.
Slakken met de hand verwijderen
’s Avonds na een regenbui kun je in de tuin gaan kijken,
als je dat in de schemer doet dan gebeurt het wel eens dat je op een slak trapt.
Je kunt ook even een zaklamp pakken en dan en dan slakken oprapen. Vergeet dan
ook niet om de planten tegelijkertijd na te kijken want dan vind je er daar
meestal nog meer dan op de grond.
Doorgelopen koffiezakjes.
Op walcheren noemen ze de inhoud van de doorgelopen
filterzakje: koffiegrom. Hoe ze aan die naam komen weet ik niet. De slakken
hebben er in elk geval een grote hekel aan. Sommige mensen beweren ook dat
katten er een hekel aan hebben en gooien de inhoud van de filterzakjes in de
tuin tegen de katten. Sommige mensen beweren ook dat gebruikte theezakjes tegen
de slakken helpen. Ik heb daar geen ervaring mee.
........en verder.....
Schijnt het dat slakken een hekel hebben aan schelpen. Een
schelpenpaadje zag ik ook wel eens bij iemand als een preventief middel. Men vertrouwde
mij toe dat het hielp
Let ook eens op stapels hout, potten en afvalhopen, ook onder
potten en zakken potgrond en stapels welke vlak tegen de woning aan staan huizen
de slakken, je weet wel, in de stapels vlak bij die grote zwarte spinnen.
Natuurlijk kun je ook op de moderne wijze de slakken
bestrijden. Een leuke woordspeling voor de naam van bestrijdingsmiddel vind
ik wel het bestrijdingsmiddel Escargo.
Stormbescherming.
Helaas in ons winderige landje is de storm naast het
ongedierte de grootste vijand van de kwekers van de grotere dahliasoorten. Ik
heb daar iets opgevonden en ben toch in de sfeer van de bloemen gebleven. Ik heb
op de windkant zo dicht mogelijk bij de dahlia's zonnebloemen gezet. In eerste
instantie deed ik dat te dicht bij de dahlia's. Hierdoor trokken de zonnebloemen
alle licht en water weg. Dit is ook duidelijk aan deaangrensende dahlia's te
zien. Dus een beetje gepaste afstand is op zijn plaats. Ik zaai eerst 1 rij en
zaai vervolgens naar het zuiden toe. De reden is de volgende. Wanneer ik de dit
anders om zou doen staan de jonge planten in de schaduw en zullen ze slecht
groeien, door steeds naar het zuiden toe te zaaien krijgen alle planten, groot
en klein, voldoende zonlicht. De foto zal het duidelijk maken.
Vanaf deze kant schijnt de zon op de lage
zonnebloemen
De dahlia's zijn beschermd tegen de aanstormende wind kijk maar
de dahlia's
zijn zo beschermd tegen de
wind.
op de foto.
Verder heb ik mijn dahlia's in het gaas staan. Dit haal ik
gedurende het seizoen op naar boven zodat ze stevig blijven staan. Er zitten wel
wet nadeel aan bij het oogsten van de knollen maar ja niet alles kan mee zitten
in het leven. Ik kan hier een lang verhaal van maken maar ik denk dat 2 foto's
meer zeggen dan veel woorden.
De rooiperiode: de herfst is bijna voorbij, de bladeren
vallen en de dahlia's "it's over".
23 oktober 2004. Het rooien is klaar.
Het was een heel karwei om alles te rooien maar uiteindelijk ligt alles nu
thuis opgeslagen het schoonmaken kan beginnen.
30 oktober 2004. We zijn volop aan het spoelen. De knollen
worden schoongespoeld met niet al te veel kracht op de slang. Dit is een werkje
wat we met z'n tweeën hebben gedaan.
Volop bezig met de schoonmaak van de knollen. Inmiddels ligt
er al een hele laag "tarra" op de grond. Daar is de tuin weer goed
mee.
Hier was er iets mis gegaan, de slang spoot de verkeerde kant
op. Inmiddels alles weer vergeten en vergeven
en gaan we weer gezamenlijk verder met de laatste labeltjes
want alles moet wel gemerkt zijn voor volgend jaar anders staat alles door
elkaar.
We hebben de knollen in de mand gedaan, dit werkt makkelijker
om schoon te spuiten. Je spuit namelijk niet al dat koude water over je handen.
Hier ben ik bezig om de kisten te vullen. Van bevriende streekgenoten
kreeg ik deze kisten. Ze zijn mankerend met hier en daar een
gaatje. De knollen vallen daar echt niet door heen maar het water wel en dat was
mijn doelstelling. In de rechterzak ziet u hoe schoon de wortels zijn: echte
exportkwaliteit alleen wat groot.
Ze gaan nu onder een afdak en overdag staan ze op de tocht
want dan kunnen ze drogen. U zou zeggen zet ze dan in de zon, helaas dan droogt
het te snel en verdrogen ze. Over een paar weken gaan ze naar binnen en worden
ze op een themperatuur gehouden die niet verder zakt dan naar 6 graden. Bij mijn
konijnen heb ik namelijk een centrale verwarming met een thermostaatknop.
Nieuwe mogelijkheden voor uitbreiding !
Eerst dacht ik er aan om een stuk grond te kopen om de hobby verder op uit te
oefenen maar grond kopen welke 5 x boven de landbouwgrondwaarde ligt dat vind ik
niet zo aantrekkelijk. Ik ga nu maar eens wat voor mezelf organiseren. Wat dat
wordt kunt u hier onder zien. Het is nogal drastisch geworden. Het is het stuk
grond wat ik al huur vanaf 1982. Een paar uur een kraan er in en een klamp
snoeihout verbranden dat is uiteindelijk goedkoper dan een stuk grond kopen.
Bovendien als ik het niet meer wil, dan kan ik de huur zo opzeggen. Bovendien
zou ik op het nieuwe stuk wel 2500 dahlia's kwijt kunnen en dat is wel erg veel.
Binnen een paar weken, ik denk 1/2 december, dan ga ik hier aan beginnen. Ik
houd u op de hoogte.
Iets eerder dan gepland, 27 november 2004, ben ik maar
begonnen. Hier de oude situatie en daar naast de nieuwste situatie. De bomen op
de achtergrond zijn stammetjes geworden. Ik hoop dat deze weer wat uitlopen want
dan bieden ze weer bescherming aan de dahlia's en de verdere groente en andere
gewassen. De fruitbomen zijn ook allen gerooid. Misschien dat ik nog iets terug
steek in de grond qua gewassen maar dat zien we in het voorjaar weer wel.
Vandaag de laatste tegels weggehaald zo dat de kraan kan komen, misschien ook
nog wel een versnipperaar want dan kan ik de houtsnippers weer door de grond
mengen. Dat geeft weer lossere grond en dat is weer prettig voor de dahlia's.
